پوهاند محمد بشیر دودیال

(قسمت اول)

ادبیات هر زبان در حال شگوفایی و روبه اصلاح میباشد. زبان پدیده ی تکامل یابنده است. ازهمین رو به مرور زمان تحولاتی را میپذیرد. شرط این تحولات و اصلاحات؛ همانا دقت در معانی کلمات و ترکیب جملات و رعایت اصول ګرامر است. زبان باید خود را با دستاوردهای جدید ساینسی نیز عیار بسازد. بعضاً آن اغلاط و معانی که بنابر عادت و تکرار زیاد به طور غیر عمدی مروج گردیده،

سید عبیدالله نادر 

ځم ډیرلیري د دي حسودانو د دوه سترګو څخه پټ چې دوه سترګي یي لکه : د خبریالانو د کمرې په شان د ډیر حسادت او کیني نه د یو بل په لور نیولي وي .ځم هلته چې ځما د مقام چوکي شهرت ،بډايي او شتمني د دوی د حسادت په کور لمبي نه اچوي ، غواړم د دي بیدردانو نه په یو ډیر لیري واټن کې واوسم . د دوی تور مخونه چې د دوی د زړه ضمیر ښکارندويی کوي ونه وینم .

سید عبیدالله نادر

ګوشي مروتی کو کز ما نظر نپوشد

دست غریق یعنی ، فریاد بی صداییم

ابوالمعاني بیدل

سید عبیدالله نادر

وایي چې ډیر یو غشتلی ځلمی ځوان په یو مست او ټکړه آس سپور وو ، او بیدیا ته یی مخه کړه داسي یو ځای ټه په خپل سفر ورسیده ، چې د بیدیا څخه په وتو کې وو نو د لیري څخه یوه ونه ورته ښکاره شوه ،چې د وني لاندي راورسید ګوري چې یو شل د وني لاندي ناست دی ، شل ډیر په عذر او زاري خواست ترې وکړو چې ورسره مرسته وکړي چې معذور دی ،ځوان د خپل د آس څخه را کوز شو .او دا چې ډیر غښتلی وو ، شل یی په دواړه لاسو جګ کړ

سید عبیدالله نادر

د فیسبوک د یارانو څخه په اخیستنی سره می ، د فارسی او پښتو ادب په اوړو کې اغږلي ده.د خدای تعالی د بی پایانه رحمت په صفت کې

باز آ باز آ هر آنـــــچه هســتی بازآ

ګر کافر و ګبرو، بت پرسـتی باز آ

د سمیع الدین افغاني لیکنه

ستا دسترګو بلا واخلم بيا دې سترګې ولې سرې دی پام چې وار دې خطا نه شي ما منلي غرغرې دي

درنو لوستونکو!۰ پورتنی شعر د ارواښاد امان الله سيلاب ساپی هغه پيل شوې ملغلرې يا د دزړه خبری دي چې د غزل به ښکلي بڼه راښکل شوی او نن سبا دهيواد د هر ځوان ،زوړ او تنکی ځوانانو په خوله زړه،دماغ او ژبو ته ېې لار موندلې او زمونږ د لرغوني هيواد د قامونو ، ولسوو او پرګنو د خوښيو په محافلوکې په پوره پاملرنې او شوق اوريدل کيږي ٠