پښتون. پختون : په پاړسي وترکي ږبوکې ورته افغان وایې،په اوردواو هندې ږب څانکوکې ورته پټان وایې،نړیوالوتاریخ لیکونکوته هم دې افغان وپټان نومونه دې پښتون مانا ورکوي.

محرم دراني

کله چې ویرونکي بړبکۍ مې له ځانه چاپېره شي، د نهیلې تورې وریځې زما د خوار وطن د غرونو په لوړو څوکو تاو را تاوی شي، د ستومانه ناورین غمزموللې انګازې مې د زړه غوږو کې په زمزمو سر شې په زړه کې مې نا قراري او په ژبه مې غمجنې سندرې لکه څپه یوه پر بلې واوړي

   دپښتوویبپاڼودرنوچلوونکوپه تاسوباندې سلامونه وایم..،ستاسوخپلواکې وطنپالې پاڼې مې له ډېرلرې مهال څخه بیاترنن پورې خورا خوښېږي ..هرلوستونکی دخپل غوښت څه ناڅه خپله غوښتنه پکښې پوره کولای شي..زما په اند ستاسودښکلې  پاڼو ښکلا ورونق به نورهم ډېرشي ..که چېرې هرکتا ب یاهرې لیکنې ..ته دهغوئ د ادبي ارزښت په تول ومعیارسره وُکتل شي..په دې مانا چې ترلوستنې ، لیدنې وسمولې.. ورسته خپرېدو ونشرته ورکول شي..زه په ډېروبریښنایي ویبپاڼوکې

لیکوال : خدابخښلی دکتور محمد سعید «سعیدافغانی »

که دې ډیر عمر په کار وي غفلت مه کړه
په ویده باندې سل کاله یو زمان دی

« رحمان بابا »

رښتیا خبره دا ده چې غفلت د هغه او صافو ځنې دی چې په انسان د ډیرو سختو مشکلاتو او پریشانیو سره مخامخ کوي.

لکه ستومانه نهیلی لاروې په وچه دښته کې یې په ډبرین بالښت د تروږمېو تر سیورې لاندې د سبا لمرینې چینې ته د رسیدو په تمه د ژوند پرلویه وچه دمه نیولې وي، لا تر دې دمه نا خبره دی چې د ده د ژوند پر تیارو به د روڼ سهار وړانګې کله را خپریږي ؟

هو، هغه ویده دی، هغه نارې نه اوري، د مودو، مودو راهیسې په اوږده خوب کې داسې ډوب تللی چې ژوند یې هم له یاده وتلی دی، هغه داسې انګیري چې د مبارزې لاره په ګلونو فرش ده، ستوماني او کړاوونه نه لري. نه، هیڅکله نه دا لاره بستر نه غواړي، د بیخوبیو ، ستومانیو او کړاونو اغزنه لاره ده د یاغي سمندر د څپو په غرونو او غونډیو کې مقابله ده د وحشي بادونو د څپو او سرو شګو کې د ښوېېدو او جګېدو لاره ده

عریزالله (حقپال)
پدی ورستیو وختونو کی د ژبی د پراختیا او د خپلی ژبی د حاکمیت پیداکیدو لپاره   روا او  نا  روا هلی ځلی روانی دی  ،که یو شمیر یی روا  مبارزه مخته بیایی  خو ویلایی شو چی یو تعداد کسان د ژبی د کرکی خپرولو سره خپلی موخی تعقیبوی .ځکه لازیمه ده چی موږ د ژبو د برمختګ لاری او بی تعصبه وده وڅیړو