Print this page
د فرخي یزدي د یو شعر ژباړه

د فرخي یزدي د یو شعر ژباړه

د عبدالملک پرهیز ژباړه

بېګا چې ومې تړه ور، مست په شراب مې کړله

سپوږمۍ چې څومره ور واهه له ور ځواب مې کړله

د ختا ترک دې ولیده ، زما د ځان دښمن شو

په درست ژوندون ، په خطا ما د دوست خطاب کوله

چې زما د سترګو شوه جونګړه د پردو خلکو کور

دومره مې اوښکې توی له سترګو کړې چې وران مې کړله

د پتنګ د پولۍ زړه کیسه ومې کړه دیوې ته

په زړه د شمعې مې اور بل کړ او اوبه مې کړله

له حسرت مړ نه شو فرهاد هر څو پر وینو لېشت ؤ

په خوب ویده شو ما کېسه چې د شیرین کوله

له زړه د غم څڅېدې وينې  ، ځګر ځای د درد ؤ

ستا د جفاوو په اور وریت دواړه کباب مې  کړله

د تدریجي مړینې بهیر واړه ژوندون زما ؤ

څه چې د ژوند کړاو ؤ ما په ژوندانه شمېرله

 

 

شب چو در بستم و مست از مي ‌نابش كردم

ماه اگر حلقه به در كوفت جوابش كردم

دیدی آن ترك ختا دشمن جان بود مرا ؟

گر چه عمری به خطا دوست خطابش كردم

منزل مردم بیگانه چو شد خانه ی چشم

آنقدر گریه نمودم كه خرابش كردم

شرح داغ دل پروانه چو گفتم با شمع

آتشی در دلش افكندم و آبش كردم

غرق خون بود و نمی مرد ز حسرت فرهاد

خواندم افسانه ی شیرین و به خوابش كردم

دل كه خونابه ی غم بود و جگر گوشه ی درد

بر سر آتش جور تو كبابش كردم

زندگی كردن من مردن تدریجی بود

آنچه جان كند تنم عمر حسابش كردم

 

یادونه: 

ختا : په چین کې د ترکانو یوه قبیله ده. همدارنګه ښه بوی ته هم وايي او له ختن څخه اخیستل شوی .

 

لوستل شوی 288 ځله