فقیر احمد عزیزی غزنوی
 
سادات. «ع ِا» جمع سادت (سادة) است که در اصل سَیَدة بود، جمع تکسیر سائد، و سائد بروزن فاعل بمعنی سید است. پس سادات جمع الجمع سائد باشد نه جمع سید. اما معنی سید در لغتنامه ها اینگونه گفته شده: لقب فرزندان پیغمبر، دانا، فاضل. حکیم، مالک، بز کلان سال، بز پیر. مرد کریم، سخی، گرگ درنده، گرگ، شیر بیشه

برهان الدین « سعیدی »
 
صوفی غلام نبی « عشقری» ولد عبدالرحیم خان مشهور به « بازرگان »  ولد  شیرمحمد  مشهور  به « داده شیر »  است که در سال « 1271 هجري شمسي » در شهر کهنه ئی کابل ، واقع  در منطقه « بارانۀ کابل »  چشم به دنیا گشود .
شنو اول تو از نام و نشانم   ــ   که واقف گردی از شرح و بیانم
غلام نبی بود در اصل نامم  ــ   که در بارانۀ کابل  مقامم

                                                   لنډ یــځ

په پښتوکې ( واو) په لاندې ډولونودی:

 ۱/ نـــرم  ( و) لکه: لَوْ ، پَلَوْ، ګرَوْ..

 ۲/ دُروند( وو) لکه: چاکُوو ،آلُوو، تالُوو..

 ۳/ اُوږد ( و) لکه: مُور، خُور،ورُوْر..

   که حقیقت نه وایم ځانځړی (ضمیر) مې ملامتوي، پړه را باندې اچوي، ځوروي مې چې له خپلې ږبې سره مې بې غوري وناځواني ونیګړتیا کړې ده..، که وایم یې بېرېږم دپښتودښمنان و پښتانه ناپوهان وپه حق پوهېدلو باندې جاهلان به مې په متعصب باندې تورن کړي، ځکه زه دحق غوښتلو وحق ویلوته روا مبارزه وایم، دوئ ورته په نسکور وچپه منطق ومفهوم سره تعصب وایي، په داسې څنګښت(حال) کې چې دحق راږوندي کولوته باید تعصب وونه وېل شي، نه یې مړه کولوته بې

فقیراحمد عزیزی غزنوی
‍شعر و موسیقى دو جزء لا ینفك زندگى بشر است، چون انسان موجود زیبا و هوشمند است و همین صفات موجب خصلت زیبا پسندى او در همه امور زندگى گردیده است، این زیبا پسندى طبع هر انسان را كنجكاو نموده تا به زیبایى هاى دیدنی و شنیدنی طبیعت اُنس‏ بگیرد از همین جاست كه در مكالمات روزمره كه بیشتر از همه چیز دیگر با آن سر و كار داریم كوشش‏ میكنیم تا زیبایى گفت و شنود را رعایت نماییم و این زیبایى در همه چیز نهفته است، هیچ حرف و كلمه درتمام زبانهاى

تبعیت از اندیشه ها، میلان به بزرگانی ست که در زنده گی در زمان اندیشه، مسیر ما را در نصب العین به دنبال منظور می برد و به یقین که بسیاری از بزرگان، در گرو بزرگانی به بزرگی رسیده اند.

توده های عام در آسیایش روان، ماضی را در تاریخی می خوانند که از این منظر، اعتماد آنان در عزت نفس، حراست از هستی در حدود جغرافی و تاریخی ست. افغانستان ما، در فراز تاریخ، مردان و بزرگانی دارد که هرچند

   پښتون. پختون : په پاړسي وترکي ږبوکې ورته افغان وایې،په اوردواو هندې ږب څانکوکې ورته پټان وایې،نړیوالو تاریخ لیکونکوته هم دې افغان وپتان نومونه دې پښتون مانا ورکوي، داځکه چې پښتنودخپل ځان پېږندنه په خپل تاریخي سرچین کې پخپله نړۍ والوته نه ده کړی، دېدوئ ګاونډیا نو دېدوئ تاریخ نړۍ ته ډېرناسم ونیمګړی وورپېږندلی دی

زیاتې مقالې …