بلقیس » مل «
روز اول سال روز هستی جهان است .
بهار را احساس میکنم .
نو روز ما !
در آستان و جایگاه تولدت سالم میفرستم .
اقوام آریایی تولد آفتاب را جشن میگرفتند که این رسم تا حال دوام دارد .
نو روز بلور چشمه خرد را چون ساغری بدست گرفته و به تشنه گان جام جانبخش می بخشد .
ما در آغازین نو روز صدای مرغکان را میشنویم که زمزمه عشق را نوید میدهند ودراین عشق
چشمانی وجود دارد که در پرتو آن بهار نهفته است

ادامه درضمیمه

امین الدین  سعیدي – سعید افغاني

د حق  د لاری  د کلتوري مرکز  او
 د افغان  ستراتیژیک  څیړنې  مرکزمسول

سر محقق عبدالله جان  بختیانی   خدمتګار  زمونږ د هیـواد  او د سیمې مشهور نومیالی   عالم ، لیکوال ، تکړه څیړونکی،  منلی  شاعر  او ټولنیز  شخصیت  زمونږ د وطن د علم او فرهنګ ستر ستوری  دی۰

ددغه عالم شخصیت په هکله د هغه دوست او دژوند ملګری دکتور مولوي  محمد سعید  « سعید افغاني »  په کال ۱۳۲۵ کښې داسی لیکلي

"ازرباعی بیت آخرمیزند ناخن به دل"

خوانندهءارجمند!

این نبشته درواقع حرف هایی است راجع به اثرترجمه شدهءرباعیات ابوالمعانی میرزاعبدالقادربیدل به زبان پشتو توسط دوست ودانشمند جناب نجم الرحمن مواج واماپیش ازآنکه درباب این برگردان وویژه گی هایش صحبت هایی داشته باشم،خوبست پیرامون"رباعی"یااین قالب کوچک،ظریف تواءم بافراخنای محتواونوعی ازشعر حرف هایی بنگاریم

زبان راترجمان دل خوانده اند

وقلم را بیانگرزبان.

پس:

گفتار،آوازدل است

ونوشتارپیک آواز

زبان به معنی واقعی کلمه یک وسیله ارتباطی است که بنیان فرهنگ ها وتمدن هارا تشکیل داده است،اگرزبان گفتاروسپس زبان نوشتارنبود نه فرهنگ ونه تمدنی شکل می گرفت.واین مهارت ارتباطی راخداوندمتعال ارزانی داشت وانسانیت انسان راباید درزبان که مهندسی شده فکرواندیشهء آدمی است جستجوکرد.

اسدالله غيرت

د شپې دولس بجې دي ، تکه توره شپه ده ، د سيمې ډيری خلک په درانه خوب ويده دي ، د ځينو خټينو کورونو له کړکيو د څراغونو راوتونکي رڼا د سړي پام ځان ته اړوي ، په اسمان کې ځليدونکي ستوري لکه د پېغلې په ټيکري سريخ شوې سيتارې شغلې کوي ، په حجره کې ناست سپين ږيري له ډېرې خوشالۍ نه سره او سپين شي ، غواړي په شپه کې ددې کور د يوې پېغلې ژوند د سيمې د رواجونو په قالب کې واچوي او وروسته يې د خرڅولو نرخ معلوم کړي