سکڼی ماښام

عبدالملک پرهیز

خدایه، بیا وینم سکڼی سکڼی ماښام دی

غر غمجن د تورې شپې له انتقام دی

لمر د ستورو په اسمان کې په سلګو دی

توی یې جام د ساه د تورې شپې ماښام دی

د ځنګل د ونو سیوري ورو غځېږي

خو تر سیوري یې ویده بدل نظام دی

مسافر په ستړي زړه درومي منزل ته

خو تقدیر یې په کمین کې لا آرام دی